|
La kvin brutoj en la stalo,
ĉe la domo de l' bieno
estas bovo kaj ĉevalo,
ŝafo, kapro kaj azeno.
En la cirko, sen punbato,
kun dresisto ludas foko....
urso estas akrobato....
kaj sur hundo rajdas koko.
El flugbirdoj la plej grandaj
estas certe la kondoroj.
Ljamo, en altaĵoj Andaj,
vidas ilin en la foroj.
Por defendo de l' histrikoj,
de la polpoj kaj putoroj,
estas inkoj, pinglaj pikoj,
ĵetoj de malbonodoroj.
Bedaŭrante la destinon,
muŝo krias: “Ve! Ho, ve!”
Antaŭvidas tujan finon
en la buŝ' de arane'.
Se leon', sen vol' aŭ plaĉo,
irus al Azi', en migro,
tie estus ĝi bestaĉo,
kaj la reĝo estus tigro.
Estas belaj: la koloroj
de ara' kaj papilio,
kolibretoj apud floroj,
kaj la voĉ' de kanario.
Tamen ankaŭ estas hido:
en la porkoj kaj skaraboj,
en serpento kaj akrido....
ratoj, blatoj, kankroj, kraboj....
- Ĉio sekvas saĝan planon....
Ĵetu for senkaŭzan timon!
Cikoni' portas infanon
kaj anĝel' portas animon!
Krom la fiŝoj, en la maroj
estas granda best-vari':
salikokoj kaj omaroj
estas ja frandaĵ' por ni.
Ran' kaj bufo, unutone,
kantis base, dum la gril'
akompanis violone....
kaj cikado, per fajfil'.
kaj la frakoj de pingvenoj,
kaj la beko de tukano,
kaj la grando de balenoj,
kaj l' bekpoŝ' de pelikano....
nigra-blankaj zebraj strioj,
mort' heroa de kobajo,
multkolor' de papilio
kaj la vosta vip' de rajo....
de la ŝafo - multa lano,
de l' abelo - la mielo....
ĉio, ŝajne, laŭ la plano
kaj l' ordono de l' ĉielo.
|
Meleagro kaj ansero,
koko kaj anas', kun ravo,
eksilentas je l' apero
de la multkolora pavo.
En pejzaĝ' kun monda famo,
en river' nomata Nilo,
banas sin hipopotamo,
rinocer' kaj krokodilo.
La giganto de l' arbaro
estas ja la elefanto,
sed baleno, en la maro,
pli ol ĝi estas giganto.
Se formikoj estas plagoj
por plantej' laŭ niaj spertoj,
vivu la mirmekofagoj,
la dazipoj kaj lacertoj!
El trueto, kun kuraĝo,
mus' aperas, sub la luno.
Kuras rekte al fromaĝo,
kaj la kat' al ĝi, por puno.
La papago ne parolas:
nur ripetas, sen kompreno.
Sed la homoj nun kontrolas
komunikon de delfeno.
Blankaj cignoj naĝas bele
sur lageto, ĉe la maro....
Ŝvebas mevoj surĉiele,
kaj alflugas hirundaro.
La veneno de krotalo,
skolopendro kaj skorpi',
pli ol hufoj de ĉevalo
havas da danĝer' por ni.
- Vidu la rapidajn kurojn!
Kaj la koloj ankaŭ samas!
- Sed la strut' havas du krurojn,
kaj nur la ĝirafo mamas....
Kun rapido kaj kun fido
gaje saltas bestoj du:
estas ja kanguruido
en la poŝ' de l' kanguru'.
La lampiroj, el la foro,
venis, ĉiu kun kandelo.
Kaj kuniklo kaj leporo
kriis: “Kiel granda belo!”
super la mortint' - vulturo....
apud la mortint' - ŝakalo....
en testud' - kirasa duro....
kaj klakilo en krotalo....
la okuloj de la linko
kaj l' oreloj de l' azeno....
beko de ornitorinko....
hida bleko de hieno....
|
Birdoj flugas. Fiŝoj naĝas.
Rampas vermo kaj serpento.
En velŝipo hom' vojaĝas
je la blovo de la vento.
Ĉasas indiĝena viro
en brazila praarbaro.
Ne timigas lin tapiro,
nek boa', nek jaguaro.
La simioj estas bestoj
kun plej granda hom-similo....
Aŭdus tion kun protestoj
la ĉimpanzo kaj l' gorilo.
Ĉiam zorgu pri abelo
kun atento kaj trankvilo.
Ju pli dolĉa la mielo,
des pli vunda la pikilo.
Lup' ululas.... ho! teruro!
Vulpo rabas la kaptitojn
en kokej'.... kaj, sur la muro,
geko manĝas la moskitojn.
Loĝaj dramoj kaj komplikoj
ofte trafas multajn homojn,
sed mituloj kaj helikoj
ne forlasas siajn domojn.
Estu ne nur en muzeoj
la belaĵoj de l' naturo:
Vivu la paradizeoj,
la fazanoj kaj l' menuro!
Forremante el la kajo,
restu firme en la barko!
Fuĝu de l' vosto de l' rajo
kaj de l' dentoj de la ŝarko!
En rilato al la falko
agloj estas ja enormaj....
Kornoj de la cerv' kaj alko
estas iom malsamformaj.
Por noktua belulino
rigardanta tra-fenestre
la vesperto, kun fascino,
serenadis muzikestre.
Famaj estas: vulpaj feloj,
plumaj liroj de menuroj....
kaj la ĝiboj de kameloj,
kaj la vostoj de sciuroj,
silko de la raŭp' japana....
de la drak' - la fajra vomo....
kaj la vivo malhumana
kaj malsaga de la homo....
la bekpiko de la pego
en konstanta ligna boro,
la konstrua laborego
de formiko kaj kastoro....
|
